با سپاهى روانه بلوچستان كرد تا به كمك پير محمد خان شورش‌هاى منطقه را پايان دهند . خوانين مزبور در « كنگ » به لشكر پير محمد خان ملحق شدند . در ادامه بازهم كارها و فرماندهى جنگ در اختيار پير محمد بود و او همچنان بىاعتنا به حضور افراد جديد به لشكركشىهاى خود به نواحى اطراف ادامه مىداد . اين وضعيت بر ديگر فرماندهان و سركردگان گران آمد و آنها نامه‌اى به نادر شاه افشار نوشتند كه در آن عنوان كردند پير محمد خان قصد سركشى دارد . نادر شاه هم اين گفته را كه با توجه به طولانى شدن مدت حضور پير محمد خان در بلوچستان منطقى به نظر مىرسيد ، پذيرفت و فرمان قتل او را صادر كرد . در پى آن پير محمد خان به دست خوانين و فرماندهانى كه همراهش بودند در سال 1150 ه . ق كشته شد . همسرش كه دخترى گرجى بود جسد او را روانه مشهد كرد تا در حرم امام رضا عليه السّلام دفن شود . « 1 » هنگامى كه جسد او را به نزد نادر آوردند « افسون بىشمار كشيد ، دانست كه به سخنان اهل غرض خرمن حيات آن نامدار را به باد فنا داده است » . « 2 » اين امر ممكن است واقعيت داشته باشد چرا كه پير محمد خان همان‌طور كه گفته شد به علت داشتن توانايىهاى زياد مورد حسد اطرافيان بود و به قول محمد جعفر بيگ دهباشى « پير محمد خان مردى مردانه و شيرى فرزانه بود به نحوى كه كارى را كه شاه به او واگذار مىكرد با نهايت دقت انجام مىداد به همين دليل خوانين و سركردگان از راه حسد او را شهرت به سركشى دادند . » « 3 » اسماعيل رضايى ( 150 ) مروى - پدر محمد كاظم ( - 1149 ه . ق ) مروى ، پدر محمد كاظم ، مؤلف عالم‌آراى نادرى .

--> ( 1 ) - محمد كاظم مروى : پيشين 2 / 527 - 528 ( 2 ) - همان 2 / 528 ( 3 ) - همان 2 / 516